De longen van Breda

Tussen de zuidrand van de stad Breda en noordelijk van de snelweg richting Tilburg, ligt het Mastbos met, in het meest zuidelijke, deel de Galderse Heide. Het Mastbos bezocht ik al vaak maar de Galderse Heide was mij tot hiertoe nog totaal onbekend.

De vennen van de Galderse Heide

Groot was mijn verwondering toen ik de open terreinen van dit heidegebied met zijn verschillende vennen ontdekte. Het was een zonnig weekend en gezien begin december de zon heel laag aan de horizon blijft, zorgde dat voor een explosie van kleuren. Van blauw over geel en lichtgroen in de buurt van het water, naar gouden en donkergroene tinten van de hoge grassen en de achterliggende bossen.

Er loopt een vlonderpad doorheen het oostelijk deel van de heide maar let op: dit kan tijdelijk, vanwege de maatregelen in verband met corona, enkel van noord naar zuid bewandeld worden. Hou er dus rekening mee bij een eventueel bezoek.

Parkeren kan bij Cafe De Zeven Heuveltjes of De Kogelvanger, beiden gelegen langs de Galderseweg.

Tussen de Galderseweg en de gemeente Ulvenhout ligt het stroomgebied van De Mark, eveneens een prachtig gebied met wandel- en fietspad.


Tip voor fietsers

Neem de E19 – Uitrit 1 (Meer) en rijdt richting Meer. Let op, na de bocht net voor het centrum neem je meteen links richting Meerle. Volg deze baan (Groot Eyssel) tot bij de N14, volg rechts richting Meerle centrum en na een goeie 250 m ga je links richting Chaam/Baarle Hertog. Je komt meteen uit bij de de Sint Salvatorkerk. Recht tegenover deze kerk bevindt zich het Raadhuis van Meerle waar je kan parkeren. Volg vandaar de volgende fietsknooppunten:

15 – 14 – 31 – 43 – 41 – 36 – 83

Bij knooppunt 83 kan je kiezen:

  • ofwel het Mastbos binnen te fietsen, volg in dat geval knooppunt 5. Via knooppunt 42 kom je terug bij knooppunt 43 waar je op de heenweg al passeerde. Via 31 – 14 – 15 en verder richting 22 kom je weer bij de wagen.
  • ofwel het Centrum van Breda te bezoeken, volg dan knooppunt 82. Daar rechtdoor de Keizerstraat in richting centrum.

Uiteraard kan je beide (Breda + Mastbos) ook met elkaar combineren voor een daguitstap.

De fietsroute loopt deels langs de schilderachtige vallei van de Mark tot in Breda Centrum.
Onderweg zeker niet vergeten om de Meerselmolen te bezoeken.

Mocht je ooit beslissen om deze omgeving te gaan verkennen, consulteer dan eerst fietsnet of een gelijkaardige routeplanner voor fietsers. Wandelingen in het Mastbos kan je vinden op de website van route.nl


November eindigt in kleur

De maand november sluiten we af met een paar kleurige beelden uit één van de grootste bossen binnen de Antwerpse agglomeratie namelijk het Peerdsbos.

Het Peerdsbos is één van de meest bezochte bossen in de noordelijke stadsrand van Antwerpen.  Het bos vormt zowel voor gezinnen als natuurliefhebbers een leuke uitstap. De lange rechte dreven maken het wandelen met buggy of rolstoel gemakkelijk. Midden in het bos vind je Brasserie De Melkerij, waar je even kan uitrusten terwijl kinderen ravotten in de aangrenzende speeltuin of een partijtje minigolf spelen.

De naam Peerdsbos dook voor het eerst op in een rekening van 1431-1432 onder het hoofdstuk houtverkoop uit bossen: “Een elsen busch gestaen opt goet ten Breemdonc, geheyten ’t Peertsbusch.”

Het Peerdsbos maakte deel uit van het domein Bremdonck, dat bestond uit enkele pachtboerderijen, schuren, stallingen, heidevelden, polders, dijken, akkers, weiden en bos voor timmer- en brandhout. Er waren twee hoeves: Bremdonckhoeve en het Peerdsboschhoeveken. In 1280 werd het gebied door Isabella van Breda aan het Antwerpse Sint-Elisabethziekenhuis geschonken.

Het bos bestaat uit zomereik, beuk, lijsterbes en zwarte els. Ook bosplanten zoals dalkruid, adelaarsvaren, bleeksporig bosviooltje, lelietje-van-dalen en hazelaar groeien hier.

Het 149 hectare grote bos is een unieke habitat voor verschillende vogelsoorten, vleermuizen, vlinders en reeën. Hier wonen en broeden zwarte specht, grote bonte specht, middelste bonte specht, gaai, boomklever, boomkruiper, fitis en tjiftjaf.

In de Laarse Beek die door het bos stroomt, kan je ook zeldzame vissoorten ontdekken, zoals de rivierdonderpad. De aanwezigheid van weidebeekjuffers en bosbeekjuffers is een extra bewijs van de goede waterkwaliteit van de beek.

Marche-les-Dames (3)

In het derde en laatste deel gaan we van Marches-les-Dames naar Hoei (Huy in het frans). De stad ligt aan de samenvloeiing van de rivieren de Maas, de Hoyoux en de Mehaigne.

Op weg naar Hoei passeren we nog een paar indrukwekkende rotsformaties waar het fietspad onderdoor loopt. Mensen vinden het hier blijkbaar veilig genoeg om woningen te bouwen, dus betrouw ik het er ook maar op.

Dat hier de ene brug niet de andere is, blijkt uit bovenstaande foto’s. Gelukkig bleef in op dezelfde oever en hoefde ik geen keuze te maken. Voor mij was het gewoon rechtdoor. Het landschap werd onderweg tijdelijk iets vlakker wat het gevoel van ruimte vergrootte. Maar wanneer men Hoei binnenrijdt, is het reliëf weer duidelijk aanwezig.

Het Fort van Hoei dateert van het begin van de 19e eeuw. Het is gebouwd op een heuvel langs de Maas. Het fort werd gebouwd ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden en wordt om die reden ook wel het Hollandse Fort genoemd.

De Collegiale Onze-Lieve-Vrouw en Domitianus van Hoei is , zoals de naam het al zegt, toegewijd is aan Onze-Lieve-Vrouw en de heilige Domitianus van Hoei. De kerk met herbergt een schat, die internationaal bekend is. Ze omvat namelijk 4 grote reliekschrijnen uit de 12e en 13e eeuw.

Daarnaast heeft het stadje natuurlijk ook een gezellig marktplein met leuke terrasjes (voor de coronatijden) alsook een paar verborgen plekjes die je alleen vindt als je de het aan durft om door de smalle steegjes op ontdekking te gaan. Toen ik er was had men op één van de binnenpleintjes een klein event georganiseerd en met had men visvormige ballonnen opgehangen waardoor het leek alsof je in een aquarium binnen stapte.

Typische bouwstijl in de Ardennen

Kenmerkend voor de bouwstijl de Ardennen zijn de huizen gebouwd zijn in natuursteen. Je zal hier in de streek dan ook veel steengroeven aantreffen als je pad gaat. Hele bergwanden werden verkapt tot granieten bouwstenen waardoor grote gapende leegtes achterbleven.

Waar in Vlaanderen de Fiere Vlaamse Leeuw klauwt, kraait in Wallonië de al even fiere Waalse Haan. Beide zijn ze het symbool van onze vrijheid.

Op de terugweg: nog een laatste blik op de rotsformaties badend in de laagstaande zon

Op de terugrit naar Namen werp ik nog een laatste blik op de rotsformaties van Marche-les-Dames en sluit hiermee dit verhaal af. Ik hoop dat jullie er wat van opgestoken hebben.


Einde
Bedankt voor uw interesse