Weldra weer ondergronds

Na de maffe escapades van gisteren keer ik maar al te graag terug naar het meer “serieuze” werk waar ik me trouwens ook stukken beter bij voel.
Al spelen paddenstoelen voor de zoveelste keer terug de hoofdrol, zullen dit mogelijks de laatste exemplaren zijn die ik dit jaar op foto vastleg.

Al deze schoonheden wist ik te strikken in een klein stukje natuur langs de snelweg Antwerpen – Brussel. Het gebied is erg bekend bij mountainbikers maar ondanks dat bleven deze schoonheden wel overeind.

Fier priemen ze met hun hoeden boven het bladerendek uit en zorgen ze door het verspreiden van hun sporen voor het nageslacht. Weldra zal de eerste nachtvorst een einde maken aan deze mooie verschijningen. Vanaf dan speelt hun verborgen leven zich enkel nog ondergronds of in het binnenst van het rottende hout af. Volgend jaar, als het weer herfst wordt, zullen ze ons weer terug met verstomming slaan.

Dit laatste exemplaar geraakte, met heel veel moeite trouwens, nog net door de censuur heen…. (er is echt niks aan bewerkt hoor!)

Nog een woordje van dank aan alle kijkers, lezers en volgers die telkens opnieuw en met duidelijke interesse hier hun blijken van waardering tonen.

Bedankt lieve mensen,
zonder jullie was dit alles nooit tot stand gekomen.

Betovering in het bos

Het mooie weer van de voorbije dagen stelde me terug in de gelegenheid om te genieten van de feeërieke herfstkleuren en van de betovering die de overvloed aan paddenstoelen blijft veroorzaken.

Het valt me echt moeilijk om deze sprookjesachtige verschijningen voorbij te lopen zonder te proberen om te zoeken naar het juiste standpunt voor een geslaagde (…ten minste dat hoop ik…) foto.

Alle lezers en kijkers wens ik een zonnige, aangenaam warme en misschien ook wel fotografisch boeiende dag toe.

Ertbrandbos brandt

Neen, gelukkig geen bosbranden hoor ! Het bos brandt er figuurlijk door de warme zonnestralen op het goudgele lover. Het is momenteel een ideale plek voor een wandeling doorheen de natuur voor die mensen die in de buurt van het grensdorp Putte (ten noorden van Antwerpen) wonen.

Het Ertbrandbos ligt vlakbij Fort Ertbrand op grondgebied Kapellen. Het gebied is 90 à 100 ha groot en voor een deel bestaat de onder-begroeiing uit rododendron wat er in de lente voor zal zorgen dat je daar door muren van paars getinte struiken zal wandelen.
Het gebied vormt de ecologische verbinding tussen de bosgebieden van Brasschaat, Kapellen en het Grenspark Kalmthoutse Heide.

De toegang tot het natuurgebied ligt bij Fort Ertbrand. In 1914 maakte het fort deel uit van een sterke verdedigingsgordel rondom Antwerpen. Na de Tweede Wereldoorlog werd het fort gebruikt door de Belgische Ontmijningsdienst. Het fort was jarenlang privébezit. In 2017 kocht Natuurpunt het fort en omliggende bos.

Alleen al de wandeling rondom de fortgracht is de moeite. Er zijn tal van mooie doorkijkjes die deze tijd van het jaar bijzonder mooi ogen.

Het windstille weer zorgde ervoor dat het wateroppervlak bijna als een perfecte spiegel functioneerde. Enkel een aantal ganzen die hun oversteek maakten, zorgen voor een verstoring van het gladde wateroppervlak.