Schiplakenbos en Steentjesbos

Op de grens tussen Schiplakenbos en Steentjesbos

We trekken de vallei van de Zwarte beek, de Bergbeek en de Keizerikbeek in. Beide behoren ze tot het bekken van de Dijle. Het is een van oudsher bosrijk gebied waarvan het Schiplakenbos en Steentjesbos de stille getuigen zijn.

Lees verder “Schiplakenbos en Steentjesbos”

Call me Camouflage

Toen ik hem zag staan, moest ik meteen denken aan Camouflage. Het was pas toen ik door de knieën ging, dat is zijn grijs-witte stengel zag. Hoeveel mensen zouden hem voorbij gelopen zijn, zonder hem op te merken of hem voor een herfstblad genomen te hebben ?

Woohoohoohoo Camouflage,
Things are never quite the way they seem.

Na het nemen van deze foto bleef de song van Stan Ridgway de ganse tijd in mijn hoofd hangen… maar dit belette mij niet om nog een paar andere paddenstoelen vanuit de duisternis voor de lens te halen. Ik laat jullie graag mee genieten.


Voor de liefhebbers van
Stan Ridgeway
Ook in zijn verhaal is wat hij denkt te zien, niet altijd wat er echt te zien was.

Gelukkig was mijn Camouflage, niet in het minst, verbonden met bloed-vergietende oorlogen.


Weldra weer ondergronds

Na de maffe escapades van gisteren keer ik maar al te graag terug naar het meer “serieuze” werk waar ik me trouwens ook stukken beter bij voel.
Al spelen paddenstoelen voor de zoveelste keer terug de hoofdrol, zullen dit mogelijks de laatste exemplaren zijn die ik dit jaar op foto vastleg.

Al deze schoonheden wist ik te strikken in een klein stukje natuur langs de snelweg Antwerpen – Brussel. Het gebied is erg bekend bij mountainbikers maar ondanks dat bleven deze schoonheden wel overeind.

Fier priemen ze met hun hoeden boven het bladerendek uit en zorgen ze door het verspreiden van hun sporen voor het nageslacht. Weldra zal de eerste nachtvorst een einde maken aan deze mooie verschijningen. Vanaf dan speelt hun verborgen leven zich enkel nog ondergronds of in het binnenst van het rottende hout af. Volgend jaar, als het weer herfst wordt, zullen ze ons weer terug met verstomming slaan.

Dit laatste exemplaar geraakte, met heel veel moeite trouwens, nog net door de censuur heen…. (er is echt niks aan bewerkt hoor!)

Nog een woordje van dank aan alle kijkers, lezers en volgers die telkens opnieuw en met duidelijke interesse hier hun blijken van waardering tonen.

Bedankt lieve mensen,
zonder jullie was dit alles nooit tot stand gekomen.